Bir gün sormuştu, ağlarken bana. Herkes gider mi ? diye.
-Evet dedim ,bir gün herkes gider.
-Anne baba vefat edince gider.
-Dost sandığımız menfaati bitince gider.
-Sevgili bildiğimiz yüreğini başkasına verince,
-Evlat evlenince gider ve koskoca hayattan birkaç anı bir de yalnızlık kalır geriye…
“Ve umut... Şimdi hiç görmeyen birine, gökkuşağını anlatmak kadar zor ve im kan sız.”