Çok tatsız, sıkıcı bir günün sonuydu
Müzmin bir kentli kadın bunalımıydı
Her şey aynı, sanki fotokopi derken
Kalbim Pera’da vuruldu
Ben o an aktım sana
Tadını tuzunu tattım
Tekinsiz caddelerde
Geceyi gündüze kattım
Art arda ışıklandı parklar
Meydanlar aydınlandı
Ağzına dolanayım
Sevda yeniden ayaklandı
Sen öyle süssüz, çabasız ve adsız
Kendinleyken saplandın ruhuma
Dedim vurgun, bu ilk görüşte aşk
Bütün kalbimle minnettarım şansıma
Yanıyorum anlasana
Ölüyorum anlasana
Beni bu yasaktan, uzaktan
Çekip alsana