 Sonlar Hep Aynı..
Yetim kalmış birkaç ayrılık vurur kıyıya,
Unuttuklarım geri gelir eski bir gemiyle.
İntikam doğar o an dünyaya,
Nefesi rüzgar olur,
Sözleri ateşten bir şiir...
Düşüncelerimi kuma gömmek midir çözüm?
Bilmediğim yerlere kaçırmak mıdır kalbimi?
Korkma desede gökyüzü, titrer bacaklarım,
Serin bir rüzgar okşar saçımı usulca,
Saklanma dermiş gibi uğuldar kulaklarımda,
Kim kaçabilmiş pişmanlıktan bu güne kadar,
Kaderinden kaçmaya çalışan kurbanlık misali,
Başlangıçlar hep farklı,
Ama sonlar hep aynı olmuştur...
|