Çevrimdışı

Gözlerin ufukta, bir yolcunun gelişini beklerken;

uykusuz kalırsın, gözlerin ıslanır. Yüreğinde; bir burukluk, bir eziklik, bir eksiklik hissedersin.Ha geldi ha gelecek derken; yine gün batımı umudunu kaybettirir, karanlığı çöktürür üstüne.

Onsuzluğun soğukluğunda; bedenin titrer,arayış içine girer ve ''ya gelirse'' umuduyla yaşarsın bir ömür. Oysa beklediğin hiç gelmez. Sen ise rüyalarına kanar,beklemeye devam edersin her şeye rağmen.Gerçekler acıdır bilirsin. Oysa sana; gerçekler ızdıraptır,ölümdür.Onsuz geçirdiğin her gün için, yüzünde yeni çizgiler biriktiriyorsun.Yüzünde oluşan her hat içinde milyonlarca keder saklıyorsun.Anlatmak azda olsa acını dindirmek istemediğin içinde suskun kalıyorsun.Suskunluğunda her şeyi gizliyor anlatamıyorsun.

Bu gün yarın derken, ömrünü bitiriyorsun farkında olmadan.Bir telefon sesi gelse,kapın çalınsa, odur umuduyla yerinden fırlarsın.Karşındaki eğer beklediğin kişi değilse; yüreğin buruk bir şakilde, sen miydin? diye sorar ve yüzünü buruşturursun.Onun uğruna dost,akraba, kimse kalmıyor etrafında ve günler geçtikçe dahada yalnız kalıyorsun......