Çevrimdışı

....yaklaşık 37 dakika oldu otogardan ayrılalı, ve sebebini bilmediğim şiddetli bir başağrısı canımı sıkıyor... tıpkı insanlar gibi diğer olanlar gibi bunuda görmezden gelmek isterdim ama olmuyor yapamıyorum seni düşünmekten kendimi alikoyamiyorum...

Kafamın içinde susmasi için yalvardigim sesler var, ve otobüsün camından zeytin bahçelerini seyrederken farkettim yağmurun ince ince cisil cisil yağdığını...sahi dizinde vardı zeytin ağaçlarınız...sen o ojeli tırnaklar ile nasıl topluyorsun ki zeytinleri..bak bir de bu takıldı aklıma .seni düşünmek için neden yok ki aksine bütün nedenler seni düşünmek için varoluyorlar sanki,

Tipsizlikten başıma ağrılar saplanıyor, oku beni dediğimde okuyamam demiştin, şuan olduğu gibi o zamanda gülümsemiştim, bir insan bu kadar mı orjinal olur sasirmiyor değilim aslında, neyi nasıl düşündüğünü karşısındakine söyleyen,başkalarına bir konu hakkında fikirlerini sorup sonunda yine kendi bildiğini yapan sen tıpkı ben gibi sen...

Yağmur şiddetini arttırdı ve dağların yüksek yamaçlarında sisler var mevsim yaz mi yoksa kışa hazırlanan sonbahar mi?
Biliyorum bu yazdıklarımdan da haberin olmayacak tıpkı diğer yazdıklarım gibi..olsun mu olsun