 Cevap: Aklımın ipleri.
Öldü sanılıp gömülmüş, ancak toprağın altında tabutunun içinde uyanıp bağırıp çağıran, kıyameti koparan ve tabutunu yumruklayan biri gibi hissediyorum kendimi. Ancak beni yukarıda duyan yok, insanlar toprağın üzerinde hafif adımlarla yürüyor, benim sesimle yalnızlığın içinde boğulup gidiyorlar.Bana zift soluyan bir ciğer ve yaşamayan bir beden bıraktınız. Artık eskisi gibi bakamıyorum gökyüzüne. Bu yaşa kadar ne yaralar gördüm. Sizin için doğmamışken sizin isteğiniz üzerine öldüm.
Kabuk yaraya sadık değil...
|