 Cevap: Aklımın ipleri.
Beni sessizliğimden tanı. kaburgalarımı kırıp çıkmak için göğsüme sert sert vuran kalbimden tanı. bir şeylere uzun uzun bakamayışımdan, durmadan parmaklarımı birbirine kenetleyişimden, gözlerine içim gidercesine bakmak isteyip bakamayışımdan tanı. sırtımı göğsüne değil de soğuk duvara yaslayışımdaki çaresizliğimden tanı. beni tanısan bir sen tanırsın.
Kabuk yaraya sadık değil...
|