Fırtına...
 

Suskunluğumu,
Mağrur duruşumdan sanmayın
Kelimelerim tükendi,
Çekmecemde sakladığım, kahkahaları yuttum bir çırpıda
Yedekleri kullanıyorum şimdiki zamanda
Gerçekler çok eskidendi,
Ve çok eskidendi masallar
İnanmıyorum artık,
Eski siyah beyaz fotoğraflarda kaldı,
O, mutlu çocuksu suratım
Ve bir, bir geçiyorum sokakları
Ardımda bırakarak yaşanmamış yılları
Bir yağmur eksikti, hüzün kokan yanlızlığıma
Hadi yağ sende, yağ inadına durma
Dinmiyor içimdeki fırtına
Ve hiç kimse susturamıyor, içimdeki sessiz çığlıkları
Kayboluyorum yavaş, yavaş tükeniyorum
Korkuyorum,
Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim
Etrafa yalancı neşe tohumları savuruyorum
Zamanı yok, adresi yok bu ayrılığın
Toz duman ediyor tüm varoluşu bakışların
İnanmak istemiyor insan tüm gidişlere
Oysa, arkasına bakmadan gidiyor sadece...