Sevmek Dediğin
 

Sevmek Dediğin
hani nerde seninim diyenler
hepsi de ömrümüzün sonbaharı simdi
nerde beni sakın bırakma diyenler
gözümüzün yaşı hepsi de şimdi

bugünde aktı gece
bugün de aktı zehrin yüreğime
bugünde geçti gitti sensizlik
b/ağrımı d/elercesine

yine çöktü hicranın b/ağrıma
bir bana mı yalnızca bu acı
yapayalnız kalmışım
uykusuzum
dönecek yuvam bile yok
yuvasız kuşlar gibi dolanır dururum
kanatlarımın kırığında çaresizlik sesleri
sığındığım düşler kabustan beter
soğuk camlara dayamışım çoktan yüzümü

ateşin içinden geçiyorum gecenin sancısın da
geçiyor ömrüm
ne zaman anlayacaksın sen beni
ölünce mi ölüm?
ne zaman anlayacaksın
gölgene savrulunca mı külüm?
uzadıkça bir şeyler usanıyor insan
adın ki tüm ömrümün özeti
kapanmayan tek yaram
usanmadığım en büyük kavgam


memur gibi sevmekte ne
ya da işten eve
evden işe gider gibi sevmek mi olur
sevdaya cehennem gerekli
ateşten geceler
başını ellerinin arasına alıp
ağlamalısın salya sümük
yüreğinin gümbürtüsü titretmeli duvarları
canını toprağa gerebilmektir
iki oda bir salon sevmek mi olur
deniz gibi gök gibi serebilmektir ömrünü

döner mi daldan kopan yaprak tekrar ağaca
sevmek dediğin bir kere olur....

sevmişim seni var mı ötesi