Uğraşmak Nafile
 

Uğraşmak Nafile
Efkâr dibe çeker
Acılar tavan yaptı
Alıp başımı gideyim diyorum
Savaşların olmadığı
Anne
Ve
Çocukların ağlamadığı
Bir yerlere
Öyle bir yer var mı?
Bilen varsa
Susmasın
Konuşun
Açık adres alayım



Sessiz çığlıklar düğümlü boğazımda
Gölgeleri ürküten
Dinle;
Yürek mahşer tavafında duyuyor musun?
Yarına taşınmayan umutlar
Tıpkı mutluluk gibi
Yol ayrımında son buldu



Oysa
Hesapsızdı sevdamız
Özümüzde
Sözümüzde
Yalan/sızdı



Şimdi
Yalnızlığı dolduruyorum ciğerlerime
Yüreğimin acısı tırmalasa da bedeni
Sisli bir resimden ibarettir anılar
Başı ve sonu hayal kırıklığı
Olmadı sevgili
Uğraşmak nafile