Fırat’ın Kadınları
 

Fırat’ın Kadınları
Ben kadınım.
Ondördünde bedenim
Munzur da bir kadın,
Henüz kurumamıştır kayalıklarda kanım
Gidin bakın!
Doğmamıştır konmamıştır adı henüz “hıı” diyenim.
Ben kadınım.
Munzur’u kanıyla sulayan
Sürgüne yollanan; çocuğun anası olan
Ben kadınım.
Arguvan Urun düzünde okşanır gibi koynu yoklanan
Saklısına bakılan,
Dininden edilip eş tutulan.
Divrik’te bir uçurum boşluğunda ipe bağlı olan
Ayazlarda tehcir olan kadın, benim.
Gel gör.
Kanımla sulanmış Mezopotamya’da
Boy boy gelincik çiçeklerini
Ters çevirirsen yaprağından birini
Görürsün bana bunları kim! edeni.
Fırat’da bir salkım söğüt
Suya değiyor.
Salkımları bir ananın eli, dudağı
Eğilir salkım, ağıt içinde okşar, öper kızlarını.
Gel, dinle!
Anlatsın sana
Anlatsın dinlediğin zamanda,
Anlatsın geçen zamanı,
Bir ana bir de Pepuk.