Bilerek ve İsteyerek…
 

Bilerek ve İsteyerek…
Bu gece yalnızlığı seçtim
Bilerek ve isteyerek…
Beklenti içinde olduğum yıllara inat,
Hasretleri yok ettim bu gece…
Kimse yok artık, ne kalbimde ne beynimde,
Sadece ben ve ben birlikteyiz…
Şömine ateşi ve slow müzik eşliğinde
İçiyorum, yalnızlığım şerefine…
Kafam rahat, sessizlik her yanımda,
Pencereden seyre dalıyorum…
Ah! Bu müzik!..
Sözlerini anlamıyorum ama sevgiden bahsediyor,
Yumuşacık, kırılgan ve sürükleyici…
Ne diyordum? Evet, evet penceremden bakıyordum.
Sağ tarafımda soğuk, büyük ve kasvetli gökdelenler,
Sol tarafım Anadolu…
İki yakayı birbirine bağlayan,
Sarı, kırmızı, mavi, yeşil, renk renk ışıklarıyla Boğaz Köprüsü…
Karşımda ise sinik, cansız ışıklarıyla gecekondu evleri…
Ne denge ama, eski – yeni, zengin – fakir hep yan yana,
Tezatlıklar şehri İstanbul’da…
Yanlızlığı seçtim bu gece,
Bilerek ve isteyerek…
Giriş, gelişme, sonuç yok artık,
Kelimeler özgür ve asi…
Köprünün eflatun renkli ışıkları,
Göz alıcı ve muhteşem…
Ben ise, sahte şömine ateşimin karşısında
Üşüyorum…
Yalnızlığı seçtim bu gece,
Bilerek ve isteyerek,
Aşıklar şehri İstanbulda…