Antropolojik ateizm
 

Bilimle, maddeyle, doğayla inancın kökenini araştırmaya çalışan filozofların aksine bir kısım filozof Tanrı inancını insanın doğasından ve psikolojik yapısından hareketle araştırmaya çalışmışlardır. Bu düşünürlerin bir kısmı Tanrı inancının insanın doğasından geldiğini savunmuş bir kısmı ise buna ısrarla karşı çıkmıştır. “Mesela, R. Descartes insanın özünde Tanrı düşüncesinin bulunduğunu bu düşüncenin de insanın doğasına Tanrı tarafından yerleştirildiğini söylemişti. İnsanda yerleşik olan bu düşünce (mükemmellik kavramı) Descartes’a göre Tanrı’nın var olduğunun dair en güzel işaret idi. L. A. Feuerbach ise Tanrı fikrinin insan zihni tarafından yaratıldığını iddia etmiş ve bu kavramın yapay olduğunu söylemiştir.”[29]

Feuerbach’ın Hıristiyanlık inancının bazı kavram ve sembollerine dayalı olarak Tanrı inancına getirdiği eleştiri tüm dinleri kapsıyormuş gibi algılamak yanlış olur. Çünkü insanın doğasında var olan “baba”, “oğul” kavramlarının teslis inancıyla Tanrı’nın niteliklerine de aksettirilmesi bir antropomorfizmin olduğunu gösteriyor.

İslamiyet’te ise insan Allah’ı kendisi gibi tasavvur edemez. O, doğmamış, doğrulmamış, ezeli ve ebedi bir varlıktır. Zaten insanla aynı özellikleri taşıyan bir varlık nasıl yaratıcı ve ilk sebep olabilir?