Anneme Çiçekler
 

Anne hep gözlerinde bulut
Bu garip seninle çok mesut
Bal dilin sonsuza dek sükut
Kucağında güller kanıyor

Çiçekli annem alnın sücut
İşte bu nurlaşan tek vücut
İçimde korlaşan bir yakut
Her an bu can seni anıyor

Hep sevinçle gözlerin yansın
Gönlüme ışık bana cansın
İçimdeki fışkıran kansın
Kucağında canlar kanıyor

Çiçekler anne ne çiçekler
Onlar da bir gün geçecekler
Söndürmeye su serpecekler
Anneciğim canlar yanıyor

Duyuşumda sıcaklığını
Her görüşümde gözyaşını
Özlemişim pınar başını
Can evine nurlar doluyor

Bunda anlamadım hüznünü
Unutmadım doğum gününü
Sen bilensin dünü bugünü
Gün günü gözlerin soluyor

Anne gözlerinde yine bulut
İşte sen nurlaşan tek vücut
Koklaşıp korlaşan bir yakut
Anneciğim çimler kanıyor

Güller senin annem bir tanem
Anneciğim annem can annem
Süründü toprağa kan sinem
Şu hâlime kimler yanıyor

(4.05.2000-Adana)
*
Bugün son defa baktım gözlerine nemli bulutlu
Çok derinlerde bir ışıltı, anladım ki umutlu

(03.12.2011 10:00-Kahramanmaraş)

Arif Tatar