Kıyamet
 

Yıldızlara gönül koydum gece vakti
Eski anılarımı yâd ettim yine
Nicedir güneşim doğmuyor artık
Şafak vakti kuşların ötüşüne hasret
Bıraktığın yerdeyim, eksik ve karanlık
Ne umutlar büyütmüştüm papatyalar da
Pat küt nedir bilmez
Kırık dökük sayfalar bırakır ardında
Vasiyetimdir aşka iman etmeyeceğim
Buruk sevdalara dalmayacak
Aynalara bakmayacağım
Yeller esecek gittiğin yere
Seni bana anlatacak kuşlar, böcekler
Vakit daralacak şimdi
İlk ve son diyeceğiz doğum ve ölüm adına
Mühürlensin artık gökyüzü
Ne kıyametler kopacak ne başlangıçlar
Şimdi aşk için yeniden doğmak için
Kıyametim ol eski anılarım...

Nevzat Kaya