Güneş Ve Aynaya Baktım
 

Geçmişten gelen yaşanmışlıklara bakarken
Güneş ve aynaya baktım
Dipten gelen beyazları gördü gözlerim
Yaşayamadığım çocukluğuma el sallarken

Yıldırımlar düşerdi izleri ömrümde
Çırpınıp dururdu ellerim deli zamanlarda
Unutmaya çalışırken koyu renkleri vurdu
Yok olmaz bırakıp gidemem gençliğimi orada

Çırpınıp dururdu umutlarım
Ömrümü alabora ederken
Tanıdık değildi hiç bir şey
süremezsin ömrüme leke
Gülerken yaşadığımız günleri
giderken veremezsin kışa

Hiçbir şey yokken durduk yere
okutamazsın ömrümüze sela
Kalbime bir ağırlık çöktü nefesim daraldı
Geride bıraktığımıza duyulan özlem
Ne olur dur

Orada yaşanmamış çocukluğum el sallarken
Böyle gidemezsin ne olur
sen dur böyle dönemezsin
hep üzülecek
eli belinde
korkudan nefesleri karışmış/kesilmiş
ortada sıkışmış bir vaziyette uyuyakalan
bırakın çocukluğuma
başka renkler başka baharlar verip geleceğim

Yok olamaz dur dur gidemezsin
öfkem yüreğime gelir vurur
yıllar beni bu şekilde gelip darbelerle vuramazsın
Unutmaya çalışırken ismini çizgili yüzlerde
Ağaran renklerle beni yok sayamazsın
Önder Akın