Hicran Çiçekleri
 

Yüreğime kilit vurdum tüm hislerim prangasız tutuklun...

Bozguna uğramış tövbelerin nedametliğinde
Gözyaşına bandırılmış şiirler yazıyorum
Çarmıhta kalmış kalemimin lisanı hasretin
Harf harf, hece hece tutuştu kâğıt gözlerimden
Eridim katman katman
Nemrut dahi görmedi böyle yangın
Tek nefesinle kül olup savruldu kalbim
Ey kanatları yanan kuşlar
Kaç vakittir dilsiz ötersiniz feryadıma böyle
Kaç pervasız gecedir yutkunarak yasımı tutarsınız
Pervaneler gibi yüreğime har taşıyan karıncalar hatırına susmayın böyle
Olur mu hiç dikensiz gül
Göz yaşsız olur mu
O’ da öyle …

Kahrımı kuşandı arz
Dolunay tepetaklak hüznüm bataklığında gülüşlerinin baharında rükûa daldı
Mevsimler kirpik eteklerinde semazen her dönüşünde söndü yıldızlar
D/okundu iklimlerin sancağına tebessümlerin
Karardı güzelliğinden gün
Ey makbulüm, kabulüm
Sensiz zaman kırık bir pencere kolunda sancılandı
Lâhzalar her gün her saat güz
Dilden kesildi gururum
Kalbim küllendi de sevdandan yüreğinden zerrece vazgeçemedim...

Tiryakiliğinin mezhebimde Aşk sana kana kana susamaktır
Hasret gözlerinin bir damla kahvesinde nefessiz kalmak
Duya duya gözlerini yutkunmaktır
Ey gönlüme mabet
Merhametime emanet
Tebessümlerine iliştirmek üzere avuç içlerimde gözyaşlarımla babil asmaları yetiştiriyorum
Yüreğimde hicranının çiçekleri
Ey nar çiçeği
Görmemezlikten gelsen de sevgimi
Hissetmemek adına öldürsen de kendinde ki beni
Gel gör ki vazgeçemiyorum sevmekten seni...
Ömer Altun 2