Akşamın Çocukları
 

Günaydın dile kolay,
Dile damağa..
İşin kolayına kaçmadan,
İyi akşamlar demek zor.

Zordur iki kadeh iyi suyu yudumlamak.

Göze bakarak kulağa söylemek,
Söylenmek yutkunmadan.

Aslında akşamın çocuklarıyız,
İster yedi kat yerin dibinde,
İster yıldızlarla koyun koyuna,
Adamlığımızı getirmeden oyuna,
Akşamlarda çocuklaşmak..
Bizim işimiz.

Dişimizi göstermeden gülüşümüz,
Bu cehennem bizim işimiz..

Aslında akşamın çocuklarıyız.

Çıraların dibindeki Rönesans
Çırayı söndürüp de sevişmek,
Utandığımızdan değil,
Çocuklaşarak barışmak,
Kaçmak kaçmak...

Biz ki kar altındayken damlarımız,
Camlarımızı açmışız,
Odamız ısınsın diye!..

Terimizle ısınmış ısıtmışız.

Akşamın çocuklarıyız.

Lafın tamamını söylemeye lüzum görmemişiz
Karanlık can sıkıntısı içinde,
Zifiri karanlıkta akranlarımız
Baş göz edilmiş.

Kısacası Ataol Ağbey
Tepeden tırnağa,
Karanlığı yara yara,
Karanlık akşamların çocuklarıyız.

Adnan Yeşiltaş