Sezen Aksu – Üfle De Söneyim
 

Durumumuz malum kimileri karun
Kimisi yokluktan bir lokmadan mahrum
Kimi ağlaşıyor kimi kıs kıs gülüyor
Kimi yolunu buluyor, yalan dünya dönüyor

Benim de boğazıma diziliyor lokmalar
Üzülüyorum ama kalbimde de aşk var
Neye yanacağıma şaşırıp kalmışım
Yolun başındayken nasıl inanmışım

Üfle de söneyim seveyim sevileyim
Acı değil, aşk ile demleneyim
Üfle de söneyim yorgunluktan öleyim
Sıcacık nefesini tellendireyim

Ne desem olmuyor, hiç kimse bilmiyor
Yaşanmadan asla hayat çakılmıyor
Gözümün önünde hep çocuk yüzleri
Bakıyorlar taze taze ümitleri


Anlamadım gitti, yeşil alan bitti
Ayılar da açıkta kaldılar ya kutupta
Neye yanacağıma şaşırıp kalmışım
Yolun başındayken nelere inanmışım