Sevgili Yalnızlığım
 

Yalnızlığım bir gün bana misafir oldu
Gitmedi sonunda yatıya kaldı
Benmi onu sevdim omu anladı
Sonunda arsızca yüzüme güldü
Uğraşlarım umutsuzdu ben bilemedim
Sonunda ruhumla alaya durdu
Kovmak istesemde beceremedim
Yalnızlığım bana çiçekler verdi
Kıyamadım çiçekleri çok seviyordum
Oda beni sevdi meyveler verdi
Şimdi seviyoruz birbirimizi
O bensiz ben onsuz yapamıyoruz
Beni bırakmıyor paylaşamıyor
Git başımdan desem surat asıyor
Öyle bir kapladıki tüm benliğimi
Sanki bir asker gibi nöbet tutuyor