Çevrimdışı

Sen Giderken
​
Her gelişin beni ne kadar sevindiriyor bir bilsen !!!
Her gidişin de öyle mahzun ediyor ki !!!
Bunun bir tek anlamı var : Sana nasıl alışmışım ?
Sen gidince kendimi koca dünyada yapayalnız hissediyorum.
Elinden ekmeği suyu havası alınmış bir çocuk gibi,
Garip kimsesiz bomboş duruyorum köşe başlarında sessiz...
Gecem ıssız gündüzüm ışıksız ruhum öksüz..Gönlüm nefessiz...
Kalabalıklar anlamsız,insanlar şekilsiz,gökler kapkara,
Musalla camiinde ezan okunur,kapısı önünde fakir fukara,
Al git başımdan bu sevdayı rüzgar,al git uzaklara....
BU sevda bana zor.bu sevda bana ağır...
Ey kader !
Yaşamak istiyorum, bana sevdiğimi çağır,
İlaç olsun,şifa olsun kurumuş dudaklara...
Anladım ki;hasret bana yoldaş,vuslat ne mümkün !
Gurbet bana arkadaş,sila bana küskün !
Sabah oluyor.ne olur sokak lambaları,siz bari sönmeyin !
Benim gibi yalnız kaldırımlar,derdimi siz bari dinleyin !
Ey gece bekçileri ! Bu köşede sızmış kişi sarhoş değil,
Garibin ne derdi var kim bilir,belki kaderle başı hoş değil !

Yaşamak güzelmiş bidenem, dünyada senin varlığını hissettikten sonra... Sevmenin bir tadı varsa,sevilmenin binbir tadı varmış !
Nasılda boşa geçirmişim ömrümü,sensiz geçen günleri yaşımdan çıkarırsak ne kadar gençleşirim, ne güzel !
Bazen çocuklaşıyorum ya, sebebi belli oldu değil mi ?