Çevrimdışı

Umutsuz Koza
Kıyasladığım günlerin arasına yerleştiremedim bugünü Ne içime sindi yokluğun,ne de sığabildin kabıma

Titrek bir kalple savaşıyorum sabahtan beri, gözümü açtığımda doğumuna sürgün bir güne ilerleyeceğimin
Farkında değildim oysaönce ; göz kırpa kırpa, dakikaları koluma takarak yürüdüm günbatımındaardından boş
Bir düş çöktü hafızama,teyit ettim elleriniSıcaklığına yabancılaşmış birer kadavra olmuştu dudaklarım,geç fark ettim

Kayıp olarak nitelendirmiyorum saflığımı,yarının derdine düşmüş itaatkar bir aşk barındırıyorum ne de olsa övüncümün saklı tutulan
yanı rüyalarımla buluştuğumda ise secde ediyor gece soluğumaDoymuyorum,durmadan dileniyorum aslında
Beklenilen tavrın karşı konulmaz mucizesi sayesinde oluşan umudumla ayrı düştüğümüzde, kendimde şahit olduğum acizliğin adını '' sen '' koydum şimdi

Ne çare, abide bir korun bizden çok uzağa savruluşunu izler oldum gün be gün tükettiklerimizi biriktirmiştim halbuki duvarlarımda Bir kıvılcım
doğdu gidişinle; ben yandım, söz bittiSen sandım,gözlerim doldu

Uyandım, farklı şimdi seslenişinin tınısı kulaklarımda Malubiyeti hazmetmiş yürekte bir çift değnek barınıyorİhtiyaçlara yüz tutmuş ucu kanlı parmaklarının dokunduğu
Anların kayıp anahtarlarına muhtaç bir can edasında,bugüne değmeden çarpıyorum dünden yarınaÇünkü bugün, sen yoksun

Yine de çınlasın gittiğin her yerde önsözüm; Çınlasın ki,bensiz yaşamakla bensizliği yaşamayı karıştırma