Çevrimdışı

Affet sevqilim yüreqimi yüreqine layık qöremedim .!
Öyle temizdi ki duyquların anlatmak kifayetsiz kalacaktı belli. Kalbin qibi .. Açmıştın kapılarını. Kilidi bendeydibiliyordum. İstediqimde ziyaret edebiliyordum kalbini. İstediqimde qirebiliyordum içine bakıyordum nerdeyim? diye. Heryer ben kokuyordu sanki.. Her duvarda bir hece.Her hecede birinci coqul şahıs..Her cümlenin sonunda bir sevqi sözcüqü.. Duvarlar aşkı fısıldıyor. Duvarlar baqırıyor sevdayı.. Duvarlar bana qitme diyor..!

Duymuyorum duymak istemiyorum artık! Sevqin bana yalan qeliyor! Duvarlar baqırmaz diyorum kendimce bunlar qene beni kandırıyor !
ßir yandan da…İçim kıpır kıpır inanası var sana! Ne desen hoş qeliyor. Ne söylesen kabul ediyor. Kalbinden çıkmak istiyorkoşuyor koşuyor.. Çıkmazdar sokaklar çıkmasına izin vermiyor ! Ve sonunda yoruluyor.. Labirent qibi karmaşık büyü qibi imkansız İstanbul qibi kocaman bir yürekten çıkmak onu çok zorluyor. Ama ya zoru başarmak..ßuda ona imkansız qibi qeliyor ..

Ne zaman qirmiştim bu yüreqe? Düşünmeden alamıyorum kendimi..Acaba oda aynı duyquları mı yaşıyor?
Tadını anlatasım qeldi sana.. Ama okadar tatlı qeldi ki bana kelime bulamıyorum sana anlatmaya.. İçinde fırtınalar kopuyormuş adeta.! Girmeden anlayamayacakmışım iyiki vermişsin diyorum anahtarı bana ..

ßu kadar sevilmek..Çok hoş qeliyor insana. Çok farklı duyqularmış anlatamam ki sana! ßen sevemedim bu kadar seni bu kadar baqlanamadı yüreqim.. Affet sevqilim..Affet anahtarı veremedim sana ..!

Ama bil ki bir tek senin yüreqine qirdim ve çıkamıyorum adeta !
ßaqlandım…
ßaqlandı yüreqim sana ..

Affet sevqilim..
Cok büyük yanlışlar yaptım cok kırdım kalbini affet! Anlıyorum qözlerinden kıyamazsın ki bana sen .. Affet sevqilim aldattım seni ben !

Pişmanım…
Sadece yalan söylediqim icin.. Ne desen haklısın ne desem boş ..
Affet sevqilim yüreqimi yüreqine layık qöremedim .!