Çevrimdışı

Masal bu ya! Bütün duyguların yaşadığı bir ada varmış...
Bir gün duygu adasının batmakta olduğu; duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için telaşla hazırlamaya başlamışlar...
Aşk; adada en sona kalan duygu olmuş. Çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş. Ada neredeyse battığı zaman; Aşk, yardım istemeye karar vermiş, bu sırada "Zenginlik" çok büyük bir teknenin içinde adadan uzaklaşıyormuş.
Aşk , '' Zenginlik beni de yanına alır mısın? '' diye sormuş. Zenginlik, '' Hayır, alamam. Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok'' demiş....
Aşk; hemen onun yanında, çok güzel bir yelkenlinin içinde yol alan Kibir'den yardım istemiş.
''Kibir ; lütfen bana yardım et''.
Kibir, '' Sana yardım edemem Aşk, sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahfedebilirsin '' diye cevap vermiş.
Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk ondan da yardım istemiş. ''Üzüntü, seninle geleyim mi? ''
Üzüntü; '' Of Aşk, o kadar üzgünüm ki yalnız kalmaya ihtiyacım var''.
Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş ama o kadar mutluymuş ki; Aşk'ın çağrısını duymamış bile.
Aşk birden bir ses duymuş: '' Gel Aşk, seni yanıma alacağım''. Bu Aşk'tan daha yaşlıca birisiymiş. Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki onu yanına alanın kim olduğunu sormayı akıl edememiş. Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk'a yardım eden onu bırakıp yoluna devam etmiş.
Karaya çıkınca Ona ne kadar borçlu olduğunu farkeden Aşk, Bilgi'ye sormuş: '' Bana yardım eden kimdi? ''
Bilgi '' O Zaman'dı'' diye cevap vermiş.
'' Zaman mı? Neden bana yardım etti ki? '' diye sormuş Aşk. Bilgi gülümsemiş: ''Çünkü sadece Zaman, Aşk'ın ne kadar önemli ve değerli olduğunu anlayabilir...''