Çevrimdışı

'Alışmak ve Unutmak'
Müziği son ses vererek kulaklarıma, başka bir evreni zorluyorum,
Başarabilir miyim? diye bir soru yok aklımda, başarmalıyım..
Radyoyla da anlaşma yapılmış gibi sanki, hep O'na gidiyor parçalar,
"Dur!" demeye çalıştıkça, "Koş!" anlıyor sanki..
Bende kalması için zorladıkça, koşuyor her şey, her şeyim..
Yok olmasından, silinmesinden korktuğum ne varsa imha ettim..
Telefon numaraları, resimler..
Sahi ne çok meşgul ediyormuşsun telefonumu, şimdi anlıyorum..
Her şeyi yok etme isteğim bu defa acı çekmek veya çektirmek için değil,
'Alışmak' ve 'Unutmak' için..
Sen benden çok öndeyken, ben hala geride kalan hayaline bakacağım biliyorum..
Her arkama baktığımda, başka bir duvara toslayacağım,

Çünkü, arkamda duran 'sen' ve 'ben' biz olamıycaz tekrar,
Yeni yeni anlıyorum, aptallığıma ver..
Sesli söylenmeyen herşeyi yok sayıyorum, belkide kabullenmekten korkuyorum..
Şimdi ise her şey inadına yapar gibi, feryat figan bağırıyor karşımda,
Geçmişim, geleceğim, aynalar, sen ve en sonunda da ben..
En son olarak da..
Hayallerimi nereye gömsem, bilemiyorum..
Elimde kürek dolanıyorum,
Hala onları gömmek için güzel bir yer arıyor olmak, garip değil mi?
Senin bir çırpıda atıverdiğin, önemsemediğin geçmişi, geçmişimizi..
Ben kıyamayıp, ellerimde ordan oraya dolandırıyorum..
"Hah! Burası iyi gibi.." diyorum, tam eğilip gömücekken yine bin bir bahaneyle,
Kalkıyorum dizlerimin üzerinden..
Şimdi anladım nereye gömmem gerektiğini,
Anladım nereye gömersem, bir daha asla gelmeyeceğini..
Senden biraz kopya çektim ama ne olur kızma olur mu?
Kalbimden en uzak olabilecek yere gömüyorum şimdi seni,
Beynime..
Hiç acele etmeden, önce geçmişimi, sonra geleceğe dair tüm hayallerimi..