Çevrimdışı

İnsanlar neden gider?

Ya da başka bir şekilde sorayım.
Gelirken bile gideceğini kurarken kafasında, neden birinin hayatına girerler?
Peki ya biz, bir gün gideceklerini bildiğimiz halde, neden alırız onları hayatımıza?
Yok bu soruların cevapları ya da mantıklı değil bilinen cevapların hiç biri.
Hayatta bazı sorular var işte bunlar gibi, cevapları yaratılmamış.
Belki de unutulmuş, es geçilmiş.
Hiç bir cevap oturmaz üzerlerine; kimisi az gelir, kimisi de fazla.


Bazen de öyle cevaplar yakalarsın ki hayatta,
O cevaba uygun bir soru gelmez aklına.

Cevapsız sorular mı daha iyi, yoksa sorulmayı unutulan soruların cevapları mı?
Kafanız karıştı dimi? Benimde.
Hikayenin birde şu boyutu var ki; insanlar hep yalan söyler.
Mesela, gitmeyeceğim derler, yalan.
İyiyim derler, yalan.
Seviyorum da derler, o da yalan.
Sanırım O insanlar ayna karşısında çalışıyorlar derslerini.
Suç bizde değil ki, çok iyi yalan söylüyor ********ler.
Ne yapalım biliyor musunuz?
Gelin şöyle savaşsız, yalansız bir hayat kuralım.
Gitmeler olmasın hiç, herkes herkesi sevsin.
Biri ağladığında ağlayalım hepimiz.
Ya da birinin kahkahasını paylaşıp inletelim etrafı.
Acının, yaraların, gitmelerin, gelmelerin olmadığı bir evren?
İnandınız dimi? İnanmayın.
Ben de yalan söyledim.