Çevrimdışı

aşkın iki yüzü
Güvenirsin çok seversen.
Güvenmemek elinden gelmez çünkü.
Olduğu gibi kabul edersin çok seversen.
Her yönüyle seversin.
Yüreğini ortaya koyarsın derinden seversen eğer.
Sözcüklere bile dökmezsin sevgini her zaman.
Eylemlerinle kanıtlarsın kendini.
Ama bu topraklarda böyle sevdiğin için
hata yaptığını çok sonraları anlarsın ne yazık ki...
İnsanların casus gibi sahte kimliklerle ortalarda dolaştığı bir coğrafyada
seni anlayacak insan sayısı iki elin parmağını zor geçer.
Bunun içindir ki çok seversen acı çektirirler sana.
Çok sevdiğin için sevgin kullanılır.
Çok sevdiğin için saf muamelesi görürsün.
Sevgine hileyi bulaştırmadığın için kaldırıp atarlar seni.
Sevdiğin için özgür bırakırsın.
Ama sevmediğin için özgür bıraktığını düşünür insanlar.
Çok sevdiğin için elinden geleni yaparsın.
Ama bu senin görevinmiş gibi algılanır çok geçmeden.

Gözün ondan başkasını görmez çok sevdiğin için.
Ama bunun sevdiğinin elinde bir oyuncak olmak anlamına
geldiğini öğrenirsin bir süre sonra.
Çok sevdiğin için kimseyle kıyaslamazsın sevgiliyi.
Ama o senden daha “güçlü” olan herkese göz kırpar çaktırmadan.
“Adam gibi” sevmenin yasaklandığı bir yerde
ne kadar çok seversen o kadar acı çekersin.
Ve sevdiğin için kıyamazsın.
Ama sevdiğin için kıyarlar sana...