Çevrimdışı

Tam şuan; çok kötüyüm desem, gelmez misin artık?
Tam şuan, “buraya gel” desen; gelmez miyim sanki. Dayanamayıp koşa koşa gelmez miyim. Taksi parasından artan parayı bile beklemeden direk kapıyı kapatarak koşmaz mıyım yanına? Ellerini tutmaz mıyım sıkı sıkı? Ellerini öpmez miyim? Ellerimi öpmez misin? Ellerinin çok güzel olduğunu söyleyemez miyim artık? ”Olur mu öyle şey, seni bırakır mıyım ben hiç?” diyemez miyim? Yine seni istediğim kadar kıskanamaz mıyım? Benim yarın sabahın köründe işlerim olduğu için bana erken uyumadığımda kızmaz mısın? Bana anne, bana baba, bana kardeş, bana abi, bana abla olmaz mısın? Abin olamaz mıyım bi’ daha. Saçlarını öpemez miyim? Seni herkesten kıskanamaz mıyım bi’ daha, hiç çekinmeden? Yüzünü avuçlarımın içine alamaz mıyım artık? Hastalandığında bile, seni öpmekten vazgeçmeyecek kadar sana aşık olmaz mıyım yine? Dayanamayıp beni öpmeyi durduramayacak kadar aşık olmaz mısın bana? Ellerime bakarak konuşmaktan vazgeç, gözlerimin içine bakarak söylesene; başını omzuma koyamaz mısın artık bi’ daha? Ellerim terlediğinde benle dalga geçmez misin yani? En büyük kavgalarda dayanamayıp ilk mesajı atan ben olamaz mıyım bundan sonra? Görüştüğümüzde en geç gelen ben olup seni kızdıramaz mıyım? Bunların hiç biri olamaz mı artık. Tam şuan; çok kötüyüm desem, gelmez misin artık?