Çevrimdışı

Vakit Geç Olmuş...
Tam da hayata kafa tutacaktım,
incelikler gelipte yanağıma bir buse kondurmasaydı.
Doğuştan yanlızlık gibi ölümcül bir hastalığa tutulmamış olsam
aslında ben de gülümseyecektim.
Aynada bana bakmasa kendim kendime bu kadar yabancı,
tam da etrafıma şöyle bir küfürlü kafa tutacaktım.
Kapıları çarpacak, müzmin yaralarıma tuz basacaktım.
Sağa sola bakacaktım. Arşa çıkacaktım.
Başım göğe erecek, bir cennete bir cehenneme uğrayacak
tepeden tırnağa tekrar insan olacaktım.
İnsanlıktan çıkacak, insanlık benden utanacak,
insancıl isteklerimi yüreğimi cız ettiren
o şarkılardaki gibi tekrarlayıp durmaktan cayacaktım.
Bir an için şeytana uyacak, şeytan beni uyandıracaktı
gelipte bir melek omzuma dokunmasaydı eğer...
Öğrendiğim, öğretilen ne varsa çöpe atacak,
değer namına ne varsa hepsini iki mandala eskiciye satacak,
ondan aldığım leğenle kirlenen düşüncelerimi yıkacaktım.
Sonra da gidip bir güzel teslim olacaktım.
Üzgünüm, karşımdaki pür-i pakı düşüncemde ben öldürdüm diye...
Ardından da şöyle diyecektim:
''-Çok yatmam değil mi? Nefs-i müdaafaydı benimkisi. Hem ilk o öldürdü beni!!''
Bakın ben hazırım. Hadi tutuklayın da götürün beni.
Yoksa insanın gideceği bir yer olmaması ne fena!!!
Söylemiş miydim daha evvel benim suçum yok ilk o başlattı diye...
Sadece hayal ediyorum ben bunları yapmamıştım değil mi?
Çok geçti....