Çevrimdışı

Kardan melek yapmak gibi mutluluk. Sadece kendini o yumuşacık karın üstüne bırakıp kollarını iki yana açmak sana o eşsiz duyguyu yaşatıyor o kadar. Sonra kalkıp baktığında o eşsiz meleği görürsün. Kendi yapmış olduğun bir esere bakar gibi bakarsın uzun süre. Sonra oraya geçip tekrardan yatmak istersin ya, işte mutluluğa doyamamış birisinin hisleridir bu. Gökyüzüne bakarsın uzun süre, kar yağdıran o masmavi gökyüzüne. Büyülenmemek elde midir ki ? Sanki ilk kez aşık olduğundaki gibi mutlusundur o an işte. Tabi karnındaki kelebeklerden bahsetmiyorum, bayım. Onlar sadece aşık olduğunda ortaya çıkıyor. Benimkileri bir türlü hissedemedim ama ben. Ne o, yoksa ben aşık olmadım mı bayım ? Siz hissettiniz mi peki ?