Çevrimdışı

Seni seviyorum" demenin bir dili olmamalı..
Bakınca gözün taa içine anlamalı..
"Seni seviyorum" diye susmalı o göz...
Hangi dilde olursa olsun anlasak da anlamasak da...
bakınca anlaşılmalı...
Çiçeğe dokunurken o çiçek hissetmeli onu sevdiğimizi...
Şımarıkça boğuşan o minik köpek yavrularını izlerken anlamalı ve anladıklarını kuyruklarını sallayarak cevap vermeliler..
Ya da bir ulucami de o taş duvarlara dokunarak anlatmalıyız sevgimizi...
Yolda yürürken öylece tebessüm etmelerimiz insanları ne kadar çok sevdiğimizi anlatmalı...
Rengi dili ne olursa olsun herkes anlamalı...
Nefretimsi bakışları silip geçmeli sevmelerimiz...
Sadece sevmeliyiz çıkarsız...
Sevmelerimiz AŞK'ı (c.c.) anlatmalı..
Tıpkı alnın o en huzurlu yer ile buluşması gibi...
Bakışlarımız muhabbetlerimiz susmalarımız sevgimizi anlatmalı...
Çizdiğimiz resimler...
Dağlar nehirler kuşlar börtü böcekler dokunduğumuz herşey ama herşey sevgi adına olmalı...
Sabretmelerimiz kızmalarımız dahi..
Canımız yansa da sevmeliyiz..
İnadına...
Efendimiz gibi taşlansak da sevmekten vazgeçmemeliyiz..
Duamız ile sevmeliyiz...
İşte inşaallah o vakit birşeyler değişecektir...
Korkmadan sevmeliyiz...
Korkmuyorum ve haykırıyorum: "Seni seviyorum...
Sırtına buğday tanesini yüklenmiş karınca seni seviyorum..
Ey özgürlüğe kanat çırpan kuş seni de seviyorum..
Kurak iklimde inadına yeşeren ot seni de...
Annesinden azar işitmiş sümüklü yavrum gözünden akan yaş misalince seviyorum seni de..
Sınıfta çok konuşan gıcık olduğum adını söylemeye korktuğum kız seni bile seviyorum...
Bu yazıyı okuyan sizler sizleri de seviyorum..."
Sayamadığım o kadar çok sevdiğim şeyler var ki...
Hadi alın elinize kalem kağıt ve yazın sevdiğiniz şeyleri...
Ve tebessüm edin..
Dua ile sevin dedim ya açın avuçlarınızı aminler gönderin tüm insanlığa...