Çevrimdışı

Kötülük problemi Tanrı’nın varlığı aleyhinde kullanılan en eski ve en iddialı tartışmadır. Çünkü yaşadığımız hayatta hepimizin karşılaştığı üzücü

olaylar birer gerçektir. Deprem, hastalık, kuraklık, açlık, savaş gibi kötü olaylar insanların ruhi bunalımlara ve üzülmelerine neden olmuştur. İşte bu üzülmelerin insanları mutsuz ettiğini ve huzuru bulamadıklarını savunan inançsız düşünürler, “Eğer Tanrı varsa niçin kötülük var?, Tanrı’nın bunları önlemeye gücü yetmiyor mu?, Yoksa Tanrı kötülüğü seviyor mu?” gibi argümanlarla kendi tezlerini temellendirmeye çalışmışlardır.

“David Hume’un “Tabii Din Üzerine Diyalog” adlı eserinde teizmin kötülük problemine ilişkin “çelişkisini” bu sözlerle dile getirir:

Tanrı kötülüğü önlemek istiyor da gücü mü yetmiyor; o halde O güçsüzdür. Yoksa gücü yetiyor da önlemek mi istemiyor; o halde O kütü niyetlidir. Eğer Tanrı hem güçlü hem de kötülüğü ortadan kaldırmak niyetinde ise, bunca kötülük nasıl oldu da var oldu!”[39]

Müslüman düşünürler kötülük probleminin içine giren konuları iki başlık altında incelemişler. Kötülükleri ikiye ayırmışlar:

Doğal Kötülükler; deprem, yangın, sel, hastalık, açlık, kuraklık vb.
Moral Kötülükler; temelde insanın neden olduğu savaş, zulüm, soykırım ve haksızlıklar.
Kötülük problemini ileri sürerek Tanrı’nın varlığını inkâr etmeye çalışan ateistler ciddi sıkıntılar ortaya koymakla beraber iddialarını ispatlayamamış ve geri adım atmak zorunda kalmışlardır. Çünkü kötülüklerden hareketle Tanrı’nın yokluğunu ispatlamak ne kadar doğruysa, dünyadaki iyiliklerden hareketle Tanrının varlığını ispatlamak mümkün olur. Hem de iyiliklerin oranı kötülük oranından kat kat fazla olduğuna göre Tanrı’nın varlığını savunanlar daha iddialı konuma gelirler.

Kısacası, “dünyada kötülük vardır” yargısıyla, “bilgi, irade, güç ve iyilik sahibi bir Tanrı vardır” yargısını hiçbir şekilde karşı karşıya koyup bundan ateizm çıkaramayız.[40] Dünyadaki kötülüklerden dolayı bu dünyanın yaratılmış en kötü dünya olduğunu nasıl söyleyemiyorsak iyiliklere bakarak da bu dünyanın olabilecek en iyi düzen ve en mutlu yer de diyemeyiz. Belki de hayatın devamı için bazı kötülüklerin olması gerekir. Tıpkı dünyadaki besin dengesini sağlamak için birbirini yiyen hayvanların görünüşüne yapılan yorumlar da olduğu gibi iyilik ve kötülük de göreceli olabilir. Bir yılanın fareyi yiyişi vahşice görünebilir. Ama farenin yenmesi engellenirse yılanın nesli tükenir ve dünyayı fareler istila eder. Amerika’nın bir eyaletinde bu olay gerçekleşmiş ve insanlar çok zor durumda kalmışlardır. Bu kötülüklerin de Yaratıcının kontrolü altında olduğunu düşünmek bizi rahatlatır ve Tanrı’nın gücünden, iyiliğinden, merhametinden şüphelenmemizi engeller. Ben bu konuyu Mehmet Aydın’ın şu cümlesiyle bitirmek istiyorum: “Eğer dünyada kötülük var diye kişinin Tanrı inancı sarsılsaydı, başta Peygamber Eyüp olmak üzere Hz. İsa’nın ve Hz. Muhammed’in inançları sarsılırdı.”[41]

Kabuk yaraya sadık değil...