Çevrimdışı

Kuran’da şöyle geçer ki, “Dünya yaşamı oyun ve eğlence alanından başka bir şey değildir.. Gerçek amaç ise (buradaki eğlenmeye veya üzülmeye vs. takılmayıp) sonraki hayatı bulmaya çalışmaktır, der. (Ankebut-64.ayet) Arif için din yoktur..


Aslında hangi dine bakarsanız bakın bir çeşit saklambaç oyununu tarif ettiklerini görürsünüz. Onu bulmak için çözüm yöntemlerindeki farklılıkları bir kenara bırakırsak tüm dinlerde anlatılan olay kurgusunun yaklaşık şöyle olduğunu görürüz;

Önce gizlenip bulunmayı bekleyerek her insanın hayatında oyun başlatılır. Arayanlar ümitsizliğe kapılmasın diye arada bir ipuçları gönderilir ki kimse oyundan kopmasın. Bu işaretlere bakarak aramaya devam etme eylemine sevap, vazgeçmeye de günah adı verilir. Esasında bulana ödül olmakla birlikte bulamayana düşünülen anlamda bir ceza yoktur ama başlarken cezadan da bahsedilir ki oyunun ciddiyeti olsun, motivasyon artsın.

Şimdi oyuncuları tanıyalım ;

Tam olarak Onu bilen ve izin verildiği kadar ipuçlarını paylaşanlara Peygamber denir.


Diğerleri şöyledir;


yerini doğru tahmin edenlere veli,
tam bulacakken kaybedenlere deli,
biz bulamayız zaten sorgulamakta günah olabilir en iyisi arıyormuş gibi yapalım diyenlere dindar yani teist,
yahu ne arıyacam bulmak mümkün değil diyenlere ateist,
arasam bulurum ama uğraşmak istemiyorum diyenlere deist,
beni bu işlere karıştırmayın diyenlere agnostik,
yahu şu işi çözmek için toplaşalım bari diyenlere tarikat,
o yetmez kurumsallaşalım diyenlere din okulu,
bütün ipuçlarını ezberleyip başkasına anlatana alim,
bakın ben de sizin gibi arıyorum bana para felan verin diyen kişi veya kurumlara din taciri,
yahu oraya buraya gitmeye gerek yok kendinize adam gibi bakın diyene de Arif denir.
Büyük bir arif -e sordular: “Neden bu kadar sakinsiniz?” Dedi ki uzun zaman okumam ve tecrübelerimin neticesinde hayatımı beş esas üzerine kurdum:

1- Benim rızkımı kimsenin yiyemeyeceğini anladım ve sakinleştim.

2 – Allah’ın beni daima gördüğünü anladım ve haya ettim.

3 – Benim işimi kimsenin yapamayacağını anladım ve çalışmaya koyuldum.

4 – Anladım ki işimin sonu ölümdür ve ona hazırlandım.

5 – Anladım ki iyilik ve kötülük her ikisi de kalıcıdır, dolayısıyla iyiliklerimi çoğalttım ve kötülüklerimi azalttım.

Kabuk yaraya sadık değil...