Çevrimdışı

Anne rahminde unutlumalıydım,
Annemin iç dünyasındaki çiçekler,
eşi benzeri olmayan çiçeklerdir,
dünyadakilerden daha güzel hem solmayan çiçeklerdir annemin çeşit çeşit çiçekleri
Burası sevginin tabitatı.

Mültecisiyim bu bir yanı savaş bir yanı barış gezegenin,
Onlarla aynı bedendeyim ama,
Onlar kadar insan değilim,
Nedir ki bu insan, kötülüğün abidesidir.

Ama bazıları gerçekten insan
görünümlü meleklerdir onların varlığı sebebtir güneşin doğuşuna,
Bir yanar dağ patlamasından ortaya çıkacağım yakacağım bütün kötülüğün putlarını.

Bütün sevgi içeren duygularımı yağmaladılar,
Suçlarını kabul etmiyorlar,
Katili her birisi duygularımın,
Hüküm giymeden serbest kaldılar katillerim,
Geriye sadece bana bir türlü,
Başa çıkamadığım bir intikam duygusu
yadigar bıraktılar.

Birde sevmiyorlar beni,
Eksik buluyorlar hem sevgimi çalanlar onlar
Hem beni eksik buluyorlar,
İnsan kendi yaratığı eseri nasıl olur da
sevmez,
Nasıl bir yaratığın film şeridinden geçiyorum.

Ne zaman gelecek bu filmin sonu,
Elimde benim dört duvarım kaldı,
Onuda balyozlarla hedef alıyorlar,
Dört arkadaşımı da almak istiyorlar,
Bir duvar kadar duygulu olamayan insanlar.

Korkuyorum birgün bende bunların arasına gireceğim diye,
Mazalah Allah korusun diyorum ne büyük
günaha bulaşırım o vakit.

Yüce Tanrım canımın alınması emrini ver
ölmeyen ölülerin arasına kat,
kalbi organdan ibaret yaşayan duygusuz
ölülerin münasebetinden
İlelebet uzak tut beni, hep beraber amin...

Murat Katmış