Çevrimdışı

Bir para politikası olan enflasyon hedeflemesinin uygulanmaya başlanması 1990 yıllarına dayanmaktadır. İlk uygulama Yeni Zelanda tarafından 1989 yılında uygulanmış ve enflasyonun düşürülmesinde başarı sağlanmıştır. Arından bazı gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler de bu politikayı uygulamaya başlamıştır. Enflasyon hedefleme politikası para politikasında fiyat istikrarını sağlayabilmek ve sürdürebilmek için kurumsallaştırılan modern bir strateji türüdür. Bu rejimin unsurları şu şekildedir;

Sayısal bir enflasyon hedefi belirlenerek kamuoyuna sunulur.
Merkez bankası belirlenmiş bir sürenin sonunda bu hedefe ulaşacağını bildirir.
Merkez bankası bütün para politika araçlarını belirlenmiş olan enflasyon hedefine ulaşabilmek için kullanır. Enflasyon hedeflemesi rejiminin amacı sadece enflasyon hedefi belirleyip bunu kamuoyuna açıklamak değil, karar alma sürecini de kurumsallaştırmaktır.
Enflasyon hedeflemesinde merkez bankası gelecek enflasyona karşı öngörüleri oldukça önemlidir. Merkez bankası tarafından yayınlanan öngörüler gelecekteki enflasyon basılarına karşı bankayı uyarmaya ve faiz kararlarında bankaya yol göstermeye yardımcı olur.
Merkez bankası faiz kararlarını verirken oldukça geniş ve zengin bir bilgi setinden faydalanır. Bu sette toplam arz, talep gelişmeleri, maddi göstergeler, istihdam ve ücretler gibi pek çok unsur yer alır.
Bu hedeflemede önemli bir diğer unsur da beklentilerin iyi bir şekilde yönetilmesi ve etkin iletişim politikasıdır. Enflasyonun yüksek olduğu ülkelerde beklentiler geçmiş enflasyon oranlarına bakarak oluşturulur. Bu durum oranların zaman içerisinde sürekli artmasına neden olur. Enflasyon hedeflemesinde diğer para politikalarından farklı şekilde ileriye dönük hedefler konularak bu hedeflere ulaşılabileceği banka tarafından taahhüt edilir.