Senin gözlerine şiir mi değdi?
Yoksa ben mi değdirdim şiirime gözlerini?

İçinde kaç çocuk büyüttün sormadım,,
Bakışların yıktı hep çıkacak sözlerimi dudaklarımda

Bir kere olsun değmez mi yağmurlar sana,
Hep gökkuşağımı besler sahi hayallerin

Gök mavisi çam yeşili mi gelecek senin için?
Anlatmaya çalışsam cümlelerime kuraklık bulaşır
Gönlüm yıkıntılarda savaşır

Mutluluğu ceplerimde değil de sende aramak başka
Söylesene senin gözlerin mi bulaştı aşka,
Yoksa bu kadar dalmaz insan

Soluklanıp resim gibi izlemek istesem seni
Birkaç yaprak dökülür hep içimden

Kıyıya çarpıp geri gelir kalbim, bedenim, her şeyim..
Sonra dalar susarım sana

Birkaç söz fısıldasam bir bakışına
Aşkı anlatmaya çalışsam mesela

Boş ver der bilirim ellerim
Sanki hani sanki
Bir martı uçar kirpiklerine
İzlerim bir mavi denizi, denizin içinde
Uzanmak isterim

Sanki imkansızlıkta sırlar saklamış gözlerin..
Korkarım..

Sonra dalga gibi çekerim kendimi
Ne kadar hayalim saklanmışsa hepsi alabora

Bağırmak isterim gözlerimle gözlerine
Akıtmak isterim sevgimi içine

Sonra çocuk gibi saklanırım bir umudun köşesine
Sessizce alır giderim umutları

Ne zaman ayrılsam gözlerinden
Saklarım hep ben ayrılıkları

Sonra ceketimi alır sırtıma bırakır giderim yarınları
Anlarsa giderken bu sözlerimi gözlerin

Arkamdan bağıra çağıra söyle
Bir dilek tutarak içinde

Senin gözlerine şiir mi değdi?
Yoksa ben mi değdirdim şiirime gözlerini?