Çevrimdışı

Gazetemiz Eskişehirliler için tam 35 yıl önce yayınlanmaya başladı. Ben ise 2 Eylül gazetesinde 23. yılımı geride bıraktım. Gazetemizde 24. yılıma başladım. Bir gazetede 20 yılı deviren gazeteci sayısı bir elin parmakla gösterileceği kadar azdır. 24 yılda pek çok başarılı habere imza attık. Yazılamayacağı öne sürülen tüm haberleri Eskişehirliler için, en ince ayrıntısına kadar yazdık. Kısacası gazeteniz 2 Eylül habercilikte sınır tanımıyor. Yazılamayacak da bir haber yoktur. Bizim anlayışımız budur.
Gazetemizin yayın politikasını özetlemek gerekirse, şunu söyleyebiliriz: "Demokratik, ilkeli, devletinin ve milletinin yanında yer alan ve basın etiğinden taviz vermeden okuyucularının gönlünde taht kuran bir gazetedir."
Tam 35 yılda Eskişehir halkının, okuyucularımızın duymasının önemine inandığımız dün haberleri saklamadan, Eskişehirlilere duyurduk. Şehrimizdeki diğer gazetelerin saklama gayretine girdiği tüm haberler elinizde tuttuğunuz bu gazetenin sütunlarından okuyucularına ulaştı. Haberi her zaman kutsal gördük. Okuyucuma ulaşmasını istediğimiz haberleri sonucu ne olursa olsun ulaştırdık. Bundan sonra da Eskişehirli duymasında, öğrenmesinde fayda olan tüm haberleri okuyucularımızla paylaşmaya devam edeceğiz. Mutlu günümüzde, bizlere mesaj göndererek, yanımızda olan okuyucularımıza, kent yöneticilerimize ve İletişim Başkanlığına duyarlıkları nedeniyle teşekkür ederiz.

100 BİN DEPREMZEDE GELİRSE
Deprem bölgesinde üretilen ürünler, genellikle yurtdışına satılıyor. Fay hatlarının geçtiği tüm topraklar dünyada bereketli ovalar üstündedir. Yani, bu ovalara evler ve şehirler kurmak biraz yanlış oluyor. Tarihte de, Romalılar döneminde bu yana bölgede yüzyıl ya da bin yıllarda meydana gelen yıkımlar büyük zararlara neden oldu. Deprem bölgesindeki iller Türkiye'nin ihracat kapıları olan illerdir. Yurtiçinde tüketilen birçok hububat, sebze veya meyve bu bölgede üretiliyor. Şimdi, evleri yıkılan zor durumda kalan depremzede üreticiler, başka illere taşınırsa üretim ne olacak? Özel destekleri ile bu üreticiler, verimli ovalarda üretime devam etmelidir. Elbette, ülkenin her tarafında da oturabilirler. Ancak, üretimden koparlar. Mesela Eskişehir'e 100 bin civarında depremzedenin geleceği söyleniyor. Herhalde sayı 30 bini buldu. Eskişehirlilerin tamamı yakını depremzedeleri bağrına bastı. Bir süre sonra ise işsizlik gibi sorunlar çıkacak. İş arayan depremzedeler çoğalmaya başladı. Bir kısmı Eskişehir'de iş bulacaktır. Ama iş bulamayanlar ne olacak? Dünya ekonomi gazetesinin, Eskişehir temsilcisi iki gün önce gazetenin manşetinden bölgenin ekonomik durumunu analiz etti. Tülay Taşkın arkadaşımız, üretimin sürmesine vurgu yaptı. Aklın yolu birdir. Bölgeyi ekonomik yönden çökertmeyelim. Depremin çökerttiği bölgeyi ayağa kaldıralım.

VALİMİZİ KUTLUYORUZ
Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen'in de, çağrısı üzerine Eskişehirliler, depremzedelere evlerini ve gönüllerini açtı. Her Eskişehirli üzerine düşen görevi yaptı. Dün Yunus Emre Devlet Hastanesine gittim. Muayene veya tedavi olmaya gelen depremzedelere randevu verilmeden bakılıyor. Öncülük sağlanıyor. Çok hoşuma gitti. Bir göz doktorunda yoğun sıra vardı. Doktor sıranın bitmesinden sonra, depremzedelere bakacağını söylemiş. Öbür göz doktorunun muayene sırası bitince, muayene kapısının önüne çıkan Doktor, " Arkadaşın bugün başı kalabalık. Ben size bakacağım. Beklemeyin" dedi. Sıra ile depremzedelere bakmaya başladı. Yani, her Eskişehirli üzerine düşeni yapıyor. Bir ev sahibi depremzedelere boş evini kirayı ödeyemezler diye vermemiş. Depremzedelerin şikayeti valimiz Erol Ayyıldız'a kadar gitmiş. Böyle kötü günler dayanışma ile zona erer. Vali de ev sahibinin yaptığını duyunca, sinirlenerek, yasaların uygulanmasını istemiş. Şimdi o ev sahibi, iki yıl evini kiraya veremeyecek.

***

Baba Marta

En son 15 gün önce gittiğim Balkanlar'da yaşayan çeşitli halklar Türklerde dahil, Martın sonuna kadar sürecek 'Marteniçka günlerini' kutlamaya başladı. Tüm balkanlar kırmızı ve beyaz renklere büründüğünü bizzat yaşadım. Baharın gelişi nedeniyle geleneksel Baba Marta günleri başladı. Çok eskilere dayanan Baba Marta, günleri Bulgaristan'dan göç eden Türkler tarafından da kutlanıyor. Bir bahar ritüeli olan günlerin hikâyesi, 7. Yüzyıla kadar dayanıyor. Kırmızı-beyaz iplerle, 'Marteniçka'yı örenler, havada ilk leyleği gördüklerinde ipleri bir ağaca bağlayarak, dilek dileyeceklerdir. Şimdi leyleklerin gelmesi bekleniyor. Leylekler gelince dilekler dilenerek, 'Marteniçka'lar ağaçlara asılacak. Baharın gelişi kutlanacak. Bu yıl kışı da pek yaşamadık.





ALINTI