İcazetsiz Bir Kedi

Tozun toprağa karıştığı, molozun molozu ısırdığı, demirin demiri kemirdiği afet viranesi şehrin en gözde enkaz alanında çalışan ekipler bir kedinin yitik bedenine rastlayınca sordular enkaz bakanına:

- Efendim, naaşı öylesi perişan olmuş bir hâlde ki ne olduğunu kesin olarak söyleyebilmemiz pek mümkün görünmüyor. Zannedersek bir kedi bu, yani öyle olduğunu düşünüyoruz. Tabi siz daha iyisini bilirsiniz. Ne yapmamızı emredersiniz?

- Devletten icazet almadan ölmek de neymiş! - diye gürledi enkaz bakanı, iktidarın ve itibarın yekpare sahipliğinden müteşekkil bir kibr-i endamla ve ebed-i müddet bir haklılığın kendisine verdiği kararlılıkla. - Yakın gitsin şu mendebur kediyi.

Yandı kedi, derhal yakıldı. Böylece üşümüş eller bir dem de olsa rahatladı. Yandı yandı kül doldu, herkese ibret oldu.

Alkışlar patladı, şakşaklar şakladı, alçaklar çatladı. Devlet erkânı toplandı. Enkaz bakanı da tıpkı diğer devlet ileri gelenleri gibi sarsılmaz koltuğundaki yerini aldı. Suratlar asıldı, yumruklar vuruldu, kararlar kılındı. Toplantı neticesinde üç maddelik yeni bir anayasa yapıldı.

Madde 1: Her şeyi devlet yapsın.

Madde 2: Devlet ne yapsın?

Madde 3: Üç maddeden müteşekkil işbu anayasanın birinci ve ikinci maddelerinin tüm inisiyatifi ve tatbiki kayıtsız ve şartsız devlete ait olsun.